மன்னிப்பு

புன்னகைத்து
மன்னிப்பு கேட்கிறாய்
தாமதமாய்
வந்ததற்காக

என்னால்
முடியும்

காத்திருந்து
போன காலம்
மன்னிக்குமா
தெரியவில்லை

கரையில்

கடலில்
மெளனங்களை
கரைத்துவிட்டு
உட்கார்ந்தோம்

கரை ஒதுங்கிய
நுரை இரண்டில்
உன் பெயரும்
என் பெயரும்

ஒளி

ஒளி
துளைப்
போட
கரையும் மெழுகு
கரையும்
அகத்தினுள்
புகுந்து
உள் கரைந்து
ஒளிப்போயடையும்
பிரபஞ்சத்திடம்

வழி

வழிப்போக்கனிடம்
விலாசத்தைக் கேட்டேன்
கொடுத்துவிட்டுப் போனான்
வழியை

இன்றும் நானும்

இன்று
நான்
எதுவும்
எழுத இல்லை

இன்றும்
என்னை
எழுத
வைக்கவில்லை

இன்றும் நானும்
மொழியற்று
எழுத்தற்று
எதுவுமற்று

விளையாட்டு

அலையோடு
விளையாடும்
குழந்தை

குழந்தையோடு
விளையாடும்
கடல்

இது

எங்களோடு
வசிக்கும் பறவைக்கு
இது கூடு

பறவையோடு
வசிக்கும் எங்களுக்கு
இது வீடு