கடல் வரையும் குழந்தை

மீன் தொட்டியும்
மீன்களும்
வரையச் சொல்கிறார் அப்பா

கடல் வரைகிறாள் குழந்தை

காரணம் கேட்கிறார் அப்பா

வண்ணமாய் சிரித்து
விளக்குகிறாள் குழந்தை

இதுல
பல்லாயிரக்கணக்கான மீன்களும்
ஆயிரக்கணக்கான மீன் தொட்டிகளும்
இருக்குப்பா

ஜன்னல் சாரல்

நனையாதே வா என்று
அம்மா இழுத்து வந்து விட
ஜன்னல் சாரலை
மழையாக்கும் குழந்தை

அம்மாவின் முத்தத்தில்

அம்மாவின் முத்தத்தில்
காலத்தின் ஈரமும்
கலந்திருக்கிறது
அதனால்தான்
இது இன்னும்
காயாமல் இருக்கிறது

அதிக ஆயுளுடன்

குளிர்சாதனப் பெட்டிக்குள்
வைக்கப்பட்டிருக்கும்
பழங்களைப் போல
உன் குறுஞ்செய்திகள்
என் அலைபேசிக்குள்
அதே சுவையுடன்
அதிக ஆயுளுடன்

பல

கொறித்த வரிகள்
எல்லாம்
செறிக்கவில்லை
கனவைக் கலைக்கும்
பல

நினைவை அடுக்குதல்

நினைவின் மேல்
நினைவை அடுக்கி
படியாக்கி
மேலேறிப் போய்
உன் பெயர் வைத்த
நட்சத்திரத்திற்கு
ஒரு முத்தம்
பதித்துவிட்டுத்
திரும்பினேன்

குழந்தை

குழந்தை அழகாக
அடுக்கி வைக்கிறது
அதை விட அழகாகவும்
கலைத்து விடுகிறது