அனுப்பி வை

நீ பார்க்க வரவேண்டும்
என்றில்லை
உன் நினைவை
கொஞ்சம் அனுப்பி வை
போதும்

ஏழு

குளிரில்
படபடக்கும் பட்டாம் பூச்சி
எதைப் போர்த்திக்கொள்ளும்

-----

எப்போது தேடினாலும்
எழுதாதப் பேனாவே
கையில் கிடைக்கிறது

------

அம்மா காட்டிய உலகத்தைதான்
படித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்
இன்னும்

-----

சித்தப்பாவின் கடிகாரத்தைக்
கட்டிக்கொண்ட குழந்தை
மணி பார்த்துச் சொல்கிறது
உலகத்திற்கு

---

சுவர்கள் பேசுவதைக்
கேட்கும்போதெல்லாம் கூடுகிறது
அமைதியின் கனம்

---

நகரத்தை விட்டு வெளியேறியவன்
சுற்றிக்கொண்டிருந்தான்
நகரத்திலேயே

----

நீ புள்ளியான தொலைவை
கடப்பது ஒன்றும் கடினமில்லை
அதுவும்
புள்ளிப்போலத்தான்

விளிம்பில்

போதும் என்ற வார்த்தையை
பழகி வைத்திருப்பவர்கள்
தயாராகிவிடுகிறார்கள்
திருப்தியின் விளிம்பில் நின்று
போதும் என்று சொல்வதற்கு

வெளியேற்றம்

இந்தக் கவிதையிலிருந்து
நீ வெளியேறினால் என்ன
இந்த தாளில்
நீ இருந்துகொண்டே இருப்பதை
என்னால் உணர முடிகிறது

சொல்லிச் சென்ற வரி

உன்னிடம் சொல்ல ஒன்றுமில்லை
என்று நீ சொல்லிச் சென்ற வரி
சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது
எவ்வளவோ எனக்கு

நீ தந்த வரிகள்

படித்து
கைதட்டி சிரித்து
ரசிக்கிறாய்
உனக்குத் தெரியாது
அது உன் கண்கள் தந்த
வரிகள்தான் என்று

முகவரி

துண்டு காகிதத்தில்
நீ எழுதித் தந்த
முகவரியைத்
தொலைத்துவிட்டேன்
தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்
என்னையும்