உச்சி

உச்சி
காண வேண்டும்

உச்சியிலிருந்து
காண வேண்டும்

மலையேறுகிறேன்
மலையுடன்

வேகம்

உழைத்து முடித்தவன்
தன் வியர்வையை
பார்த்துச் சொன்னான்

ஏன் சோம்பேறித்தனமாக
உருள்கிறாய்
வேகமாய் போ

கேட்கிறது

கொண்டு வந்த அன்பை
கொண்டு செல்கிறாய்
சிந்திய வார்த்தைகளில்
மின்னிடும் அன்பு
ஏக்கமாய் கேட்கிறது
அங்கு செல்லவா
இங்கு வரவா

ஓராயிரம்

உன்னைப் பற்றி
ஒன்றை சொல்
ஒன்றே ஓன்றை சொல்
போதும்
சற்றே முகம் தூக்கி
ஒரு கணம் பார்த்து
பின் தலை
குனிந்து கொண்டாய்
ஓராயிரம் சொன்னது
போலிருந்தது

நட்சத்திரங்கள்

ஒரு நட்சத்திரத்திற்கு
உன் பெயர் வைத்தேன்

மறுநாள் வந்து
கூப்பிட்டுப் பார்த்தேன்

எல்லா நட்சத்திரங்களும்
திரும்பி பார்த்தன

கேட்க வேண்டும்

திருக்குறளின்
கைபிடித்துப் போனால்
திருவள்ளுவரை
அடைய முடியுமா
இன்னும்
அவர் பேச
கேட்க வேண்டும்

இன்றெனும் செடி

குவிந்து கிடக்கும்
என் மரணத்தின் மேல்
முளைத்துச் சிரிக்கும்
இன்றெனும் செடி
நாளை எப்படியோ
தெரியாது