வந்தவள்

தாகத்திற்க்கு
நீர் அள்ள வந்தவள்
பருகிக் கொண்டிருக்கிறாள்
கிணற்றில்
ஒளிரும் நிலவை

நொடியில்

உடைத்துப் பார்த்த நொடியில்
விரிந்து கிடக்கும்
காலம்

இரண்டு கதைகள்

இரண்டு கதைகள் இருக்கிறது
ஒன்று
கண்ணீரை வரச்செய்யும்
இன்னொன்று
சிரிப்பை வரச்செய்யும்
எந்த கதை
உங்களுக்கு வேண்டும்

எனக்கு வேண்டும்
கண்ணீரை நிறுத்தி
சிரிப்பை தொடரச்
செய்யும் கதை

ஞாபக தானியங்கள்

தனிமை
ஞாபக தானியங்களைத்
தின்கிறது
நான் பசியோடு
உன் வருகை பார்த்து

ஆனாலும்...

மெதுவாகத்தான் போகிறது
ஆனாலும் நிற்கவில்லை
அந்த ஆமை

தேநீர் உரையாடல்

தேநீர் அருந்திய
நேரத்துக்குள்
பேசி முடித்தோம்

நம் உரையாடலில்
இருந்தன
இன்னும் தேநீருக்கான
நேரங்கள்

தூரம்

அருகில் இருக்கிறோம்
பார்க்க மறுக்கும் மனம்
தூரம் பார்க்கிறது