இறந்துபோனவர்களின் நகரம்

எல்லோரும்
இறந்துபோன நகரத்தில்
சுற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன்

மரண வாசனை
நின்றபாடில்லை

நீ எப்போது
இறந்து போவாய்
காலடியில் தட்டுப்பட்ட
ஒரு உடல் கேட்கிறது

நடுங்கச் செய்கின்றன
சாவின் பிம்பங்கள்
முடியாத அழுகுரல்களும்

தோள் வந்து அமரும்
பச்சைக்கிளி புன்னகைத்து
ஓடிப் போனது

எல்லோரும்
இறந்துபோன நகரத்திலிருந்து
வெளியேறிக் கொண்டிருந்தேன்
மரணத்தைப்
போட்டு விட்டு

பிடிக்கும்

சத்தம் பிடிக்கும்
அமைதியிலிருந்து
தெறிக்கும் சத்தம்
அதிகம் பிடிக்கும்

பரிசு

உன் கண்களில்
எடுத்து வந்திருக்கிறாய்
எனக்கான பரிசை

எப்படி வாங்கிக் கொள்வது
எனக்குத் தெரியவில்லை

நிழலில்

கோயில் நிழலில்
உட்கார்ந்து செல்கிறார்
கடவுள் மறுப்பு
சிந்தனையாளர்

நீயும் மழையும்

நீ இருக்கும்போது
பெய்யும் மழை
எழுதாத கவிதை

நீ இல்லாதபோது
பெய்யும் மழை
எழுத வைக்கும் கவிதை

நீ ஓடு

தேங்கிக் கிடந்த
கனவொன்று
சத்தம் போட்டது
நீ ஓடு
நான் நதியாய்
ஓட

சாலை

யார் துணையுமின்றி
அடர்த்தியாய் வாகனங்கள்
செல்லும் சாலையை
லாவகமாய்
கடந்து முடித்த மூதாட்டி
அங்கிருந்து கூப்பிடுகிறாள்
பயப்படாமல்
வரச்சொல்லி அவளை