பென்சில் நதி

Sunday, August 16, 2009

முப்பது வருடங்களுக்கு முன்
நான் உடைத்த
பொம்மையின் ஒரு பகுதியை
இன்னும் பாதுகாத்து வருகிறாள் அம்மா
ஒரு பொம்மையைப் போல

விடை பெறும் போது
உங்கள் பெயர்
கேட்க நினைத்தேன்
புன்னகைத்தீர்கள்
இதுவே எனக்கு
போதுமானதாக இருந்தது

உங்களுக்கு
என்ன தெரியும்

எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது
என்பது தெரியும்

எல்லா பிளாட்டிலும்
கிருஷ்ணரின் காலடித் தடங்கள்
எந்த வீட்டிற்கு
வந்து போனார் எனத்
தெரியவில்லை

எழுதி முடித்த கவிதைக்கும்
எனக்கும் இடையில்
சுழன்றபடி
எழுதப்படாத கவிதைகள்

உன் பார்வையின்
ஒரு துளியை
பருகத் தொடங்குகிறேன்
இனிக்கும் நாள் இனி

வண்ணங்களை பூசிய குழந்தை
அங்குமிங்கும் ஓடி
ஓவியமாக்கியது வீட்டை