பென்சில் நதி

Saturday, July 11, 2009

தொப்பி விற்பவன்
தலையில் அணிந்து சொல்கிறான்
வெயிலை

ஒரு கோடி மெளனங்களோடு
நீ விடை பெறுகிறாய்
ஒரு சொட்டுக் கண்ணீரோடு
நான் திரும்புகிறேன்

உன் முதலிரண்டு பார்வைகளை
இப்படி எழுதலாம்
போரும் அமைதியும்

அன்பு வரைந்த புள்ளியில்
நீ கவிதை எடுக்கிறாய்
நான் உன்னை
எடுக்கிறேன்

உன் பெயர் கேட்டேன்
புன்னகைக்கிறாய்
புன்னகையா
உன் பெயர் என்றேன்
சிரிக்கிறாய்

என் வயது
ஒரு இளைஞனைப் போல
எனக்கு துணையாக
வந்து கொண்டிருக்கிறது

கவிதை முழுதும்
இறைந்து கிடக்கும் மெளனம்
நீ படித்துப் போயிருக்கிறாய்